وقتی که محیط اطراف برایمان ناشناخته می شود کم کم به این فکر می افتیم که گم شده ایم! هرچه محیط غریبه تر شود هیجان و استرس بیشتری را تجربه می کنیم.
گم شدگان در 6 درصد موارد به سمت ارتفاعات می روند تا محیط اطراف را بهتر ببیند و مسیر را پیدا کنند. راهی که اغلب جز خستگی فایده ای ندارد. 83 درصد از افراد گم شده نیز راه دره ها و رو به پایین را پیش می گیرند تا شاید آبادی و راه های اطراف را پایینتر پیدا کنند.
در هر حال چه رو به بالا و چه رو به سوی دره و دشت با گم شدن دچار اضطراب شده، از تجهیزات و امکانات خود بخوبی استفاده نمی کنیم.
با گم شدن دچار سرگردانی و وحشت شده و تمایل غریبی به دورانداختن و جدایی از وسایل و حتی البسه خود پیدا می کنیم تا شاید از این حالت اضطراب رها شویم. بسیاری از گم شدگان، مرده یا زنده، بدون تجهیزات و لباس کافی در مکانی نزدیک به محلی که گم شده اند پیدا شده اند. همه ی اینها بدنبال ایجاد حس گم شدن پدید می آید. قبل از آنکه با گم شدن دچار سرگیجه ای خوفناک و وحشت و دلهره شویم باید فکر چاره باشیم. باید از ابزاری مدد بگیریم که به ما کمک می کند در متروک ترین و ناشناخته ترین نقاط زمین هم احساس گم شدن نداشته باشیم و همیشه مکان فعلی خود و راه بازگشت را بدانیم.